Η Γιορτή των Τριών Ιεραρχών 2026 στην Βέροια

Την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2026 ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Οσίου Αντωνίου του Νέου, Πολιούχου Βεροίας, για την εορτή των Τριών Μεγάλων Ιεραρχών και Οικουμενικών Διδασκάλων, Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Στο τέλος τελέστηκε το καθιερωμένο μνημόσυνο για τους αείμνηστους εκπαιδευτικούς και ευεργέτες της παιδείας και εκφωνήθηκε ομιλία, ενώ ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνου στον ανδριάντα του ευεργέτου της πόλεως, Δημήτριο Ρακτιβάν.

Κατά τη διάρκεια των ιερών Ακολουθιών τέθηκαν σε προσκύνηση αποτμήματα ιερών Λειψάνων των Τριών Ιεραρχών που μετέφερε ο Μητροπολίτης από την Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά με την ευκαιρία της εορτής των Αγίων.

Τον Πανηγυρικό εκφώνησε ο Διευθυντής του 3ου Δ.Σ. Μακροχωρίου, Κλήμαντος Παπαδόπουλος. Ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνου στο μνημείο Δ. Ρακτιβάν από τη Διευθύντρια Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, Ευθυμία Γώτη.

Μεταξύ των παρόντων ήταν οι Βουλευτές Τάσος Μπαρτζώκας και Βασίλειος Κοτίδης, ο Διοικητής Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Ημαθίας Πύραρχος Νίκος Παλαμούτης, ο Εκπρόσωπος του Διοικητή της I ΜΠ, Συνταγματάρχης (ΠΖ) Χρήστος Μπαλατσούκας, ο Περιφερειακός Σύμβουλος Στέργιος Μουρτζίλας, οι Αντιδήμαρχοι Παιδείας και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Ηλίας Τσιφλίδης Ηλίας και Καλλίστρατος Γρηγοριάδης αντίστοιχα, ο Διευθυντής της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Αθανάσιος Αλατζόγλου, κ.ά.

Ομιλία Μητροπολίτη:

«Σήμερον αἱ ψυχαί τῶν γηγενῶν ὑψοῦνται ἐκ γηΐνων· σήμερον οὐράνιοι γίνονται, τῶν Ἁγίων ἐν τῇ μνήμῃ».

Μία πραγματικότητα καί μία δυνατότητα περιγράφει ὁ ἱερός ποιητής τοῦ Δοξαστικοῦ τῆς ἑορτῆς τῶν τριῶν παμμεγίστων Ἱεραρχῶν, τοῦ ἁγίου Βασιλείου, τοῦ οὐρανοφάντορος, ἀρχιεπισκόπου Καισαρείας, καί τῶν ἁγίων Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ἀρχιεπισκόπων Κωνσταντινουπόλεως, πού τιμοῦμε σήμερα ὡς προστάτες τῶν γραμμάτων καί τῆς παιδείας, ὡς προστάτες ὅλων τῶν μελῶν τῆς ἐκπαιδευτικῆς κοινότητος, διδασκόντων καί διδασκομένων στίς τρεῖς βαθμίδες τῆς παιδείας μας.

Καί ποιά εἶναι ἡ πραγματικότητα στήν ὁποία ὅλοι μποροῦμε νά συμμετάσχουμε; Εἶναι ἡ δυνατότητα πού μᾶς προσφέρουν οἱ τρεῖς κορυφαῖοι Ἱεράρχες, νά ὑψώσουμε τίς ψυχές μας ἀπό τή γῆ, καί, ἄν καί γήινοι, νά ἀποδειχθοῦμε οὐράνιοι.

Ὁ Θεός μᾶς ἔπλασε ἀπό γῆ, δέν μᾶς ἔπλασε ὅμως γιά νά εἴμαστε στραμμένοι στή γῆ, ἀλλά στόν οὐρανό, ὅπως δηλώνει καί τό ὄνομα ἄνθρωπος· μᾶς ἔπλασε γιά νά εἶναι ἡ ψυχή μας στραμμένη πρός Ἐκεῖνον. Συχνά ὅμως ἡ ζωή καί τά ὑλικά πράγματα μᾶς ἀπορροφοῦν καί μᾶς κάνουν νά ξεχνοῦμε καί νά ἀγνοοῦμε τόν Θεό. Μᾶς κάνουν νά μένουμε προσκολλημένοι στή γῆ.

Ἡ σημερινή ὅμως ἡμέρα, κατά τήν ὁποία τιμοῦμε τούς ἁγίους τρεῖς Ἱεράρχες, τρεῖς ἀνθρώπους πού ἔζησαν, ὅπως ὅλοι ἐμεῖς στή γῆ, ἀλλά εἶχαν τόν νοῦ καί τήν ψυχή τους στραμμένα πρός τόν οὐρανό· τρεῖς ἀνθρώπους πού σπούδασαν, δίδαξαν καί ἐργάσθηκαν στή γῆ, ἀλλά τό πολίτευμά τους ἦταν στόν οὐρανό, μᾶς δίδει τήν εὐκαιρία νά σκεφθοῦμε τή ζωή τους, τήν προσφορά τους στούς ἀνθρώπους, στήν Ἐκκλησία καί στόν κόσμο. Μᾶς δίδει τήν εὐκαιρία νά διδαχθοῦμε ἀπό τό ἔργο τους γιά τούς νέους καί τήν παιδεία μας. Καί μᾶς δίδει μέ ὅλα αὐτά τήν εὐκαιρία νά ἀνυψωθοῦμε καί ἐμεῖς ἀπό τά γήινα στά οὐράνια, νά θελήσουμε νά γίνουμε οὐράνιοι τιμώντας τή μνήμη τῶν ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν.

Γιατί αὐτό εἶναι τό νόημα τῆς ἑορτῆς καί τῆς τιμῆς πού ἀποδίδουμε στούς τρεῖς μεγάλους διδασκάλους καί φωστῆρες τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς παιδείας μας. Νά προσπαθήσουμε ὁ καθένας μας ἀπό τή θέση του, εἴτε εἶναι δάσκαλος ἤ καθηγητής, εἴτε εἶναι μαθητής, εἴτε εἶναι κληρικός ἤ λαϊκός, νά ζήσουμε βαδίζοντας στά ἴχνη τους, ζώντας στή ζωή μας ὅπως ἔζησαν καί ἐκεῖνοι, μέ τόν Χριστό στήν ψυχή τους, καί ὡς μαθητές καί ὡς διδάσκαλοι.

Γιατί αὐτό ἔχουμε ἀνάγκη περισσότερο ἀπό ὁτιδήποτε ἄλλο στή ζωή μας σήμερα. Γιατί χωρίς τόν Χριστό ἡ ζωή μας καί πολύ περισσότερο ἡ ζωή τῶν παιδιῶν μας καί τῶν νέων μας εἶναι σάν ἕνα ταξίδι χωρίς πυξίδα, σάν ἕνα ταξίδι μέσα σέ σκοτεινά καί ἐπικίνδυνα μονοπάτια, πού δέν ξέρει κανείς οὔτε τί κινδύνους κρύβουν οὔτε πού καταλήγουν. Ἀντίθετα, ἄν ἔχουμε τόν Χριστό στή ζωή μας, ὅπως τόν εἶχαν καί οἱ τρεῖς Ἱεράρχες· ἄν ὁδηγοῦμε τά παιδιά καί τούς νέους μας, τούς μαθητές καί τίς μαθήτριές μας στόν Χριστό, τότε ὅποιον δρόμο καί ἄν ἐπιλέξουν, ὅποια δυσκολία καί ἄν συναντήσουν, ὅποιον κίνδυνο καί ἄν ἀντιμετωπίσουν, θά μπορέσουν νά ἀνταπεξέλθουν χωρίς νά κλονισθοῦν, χωρίς νά παρασυρθοῦν, χωρίς νά χαθοῦν, γιατί τό φῶς τοῦ Χριστοῦ, πού φώτισε καί τούς τρεῖς Ἱεράρχες, τό φῶς τοῦ Χριστοῦ πού προσφέρουν σέ ὅλους οἱ τρεῖς αὐτοί μέγιστοι «φωστῆρες τῆς τρισηλίου Θεότητος», ὅπως ψάλλουμε στό Ἀπολυτίκιό τους, θά φωτίζει καί τά παιδιά μας, θά φωτίζει ὅλους μας.

Σήμερα ὅμως οἱ ψυχές μας «ὑψοῦνται ἐκ γηΐνων» καί γιά ἕναν ἄλλο, δυστυχῶς θλιβερό καί ὀδυνηρό, λόγο. Ὑψοῦνται γιά νά συνοδεύσουν τά ἑπτά νέα παιδιά, ἀνάμεσά τους καί τρία ἀπό τήν ἐπαρχία μας, ἀπό τήν Ἀλεξάνδρεια, πού ἔχασαν τόσο πρόωρα καί τόσο ἀπροσδόκητα τή ζωή τους στό τραγικό τροχαῖο δυστύχημα πού συνέβη στό ταξίδι τους γιά τόν ἀγώνα τῆς ἀγαπημένης ὁμάδος τους. Ὑψοῦνται γιά νά παρακαλέσουμε τόν Θεό καί γιά αὐτά τά παιδιά πού ἔφυγαν ἀπό κοντά μας ἀλλά καί γιά τά τρία πού τραυματίσθηκαν στό ἴδιο φοβερό δυστύχημα.

Ἡ θλίψη καί ἡ ὀδύνη γιά τόν αἰφνίδιο θάνατό τους μᾶς συνέχει ὅλους καί σκιάζει τή χαρά τῆς σημερινῆς ἑορτῆς. Εὐχόμεθα ὅμως καί προσευχόμεθα τό φῶς τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι φῶς ἀγάπης, ἐλπίδος καί παρηγορίας, νά συνοδεύει, διά πρεσβειῶν τῶν ἁγίων τριῶν Ἱεραρχῶν, τίς ψυχές τους στόν οὐρανό καί νά ἐνισχύει καί νά παρηγορεῖ τούς οἰκείους τους.

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Ἀρ. Πρωτ.: 39 | Βέροια, 26 Ἰανουαρίου 2026

† ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καὶ Μητροπολίτης τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἀποστολικῆς

Μητροπόλεως  Βεροίας, Ναούσης καὶ Καμπανίας

πρὸς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς καὶ τοὺς μαθητὲς

τῆς καθ’ ἡμᾶς θεοσώστου Ἐπαρχίας.

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἡ κοινή ἑορτή τῶν τριῶν κορυφαίων Ἱεραρχῶν καί μεγίστων φωστήρων τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, ἀρχιεπισκόπου Καισαρείας, καί τῶν ἁγίων Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ἀρχιεπισκόπων Κωνσταντινουπόλεως, καθιερώθηκε ἤδη ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Βυζαντίου ὡς ἡ ἑορτή τῶν Γραμμάτων καί τῆς Παιδείας μας. Καί δέν καθιερώθηκε τυχαῖα, καθώς στούς τρεῖς αὐτούς μεγάλους Πατέρες ὀφείλουμε ὄχι μόνο τή χριστιανική μας παιδεία ἀλλά καί τήν ἑλληνική. Αὐτοί ἀγωνίσθηκαν, ὥστε ἡ ἑλληνική παιδεία νά γίνει τό μέσο τῆς ἐκφράσεως τῆς χριστιανικῆς πίστεως, νά γίνει τό μέσο μέ τό ὁποῖο ἡ χριστιανική πίστη θά γινόταν γνωστή σέ ὅλη τήν οἰκουμένη καί συγχρόνως θά ἔκανε τήν ἑλληνική παιδεία οἰκουμενική.

Στούς τρεῖς ὅμως μεγάλους Ἱεράρχες πού τιμοῦμε σήμερα ὀφείλουμε καί τό ἀληθινό νόημα τῆς παιδείας, πού εἶναι ἡ τέχνη καί ἡ ἐπιστήμη ἡ ὁποία μᾶς βοηθᾶ ὄχι ἁπλῶς νά ἀποκτήσουμε γνώσεις ἀλλά καλλιεργήσουμε τόν νοῦ καί τήν ψυχή μας, νά καλλιεργήσουμε τήν ἀγάπη καί τήν ἀλληλεγγύη, τήν κατανόηση καί τήν ἐνσυναίσθηση, τό ἐνδιαφέρον καί τή φροντίδα ὄχι μόνο γιά τά ἐφήμερα καί τά ὑλικά ἀλλά καί γιά τά πνευματικά ἀγαθά.

Αὐτό τό νόημα τῆς παιδείας καλούμεθα νά συνειδητοποιήσουμε καί νά ἀναζητήσουμε καί πάλι σήμερα, σέ μία ἐποχή πού ἡ παιδεία καί τά σχολεῖα μπορεῖ νά ἔχουν ὅλα τά μέσα, ἀλλά δέν προσελκύουν τό ἐνδιαφέρον τῶν μαθητῶν· σέ μία ἐποχή πού, παρότι ἡ γνώση εἶναι εὔκολα προσβάσιμη, δέν φαίνεται νά ὠφελεῖ πολλούς· σέ μία ἐποχή πού δυστυχῶς συχνά νέα παιδιά, μαθητές καί μαθήτριες, πρωταγωνιστοῦν ἤ εἶναι θύματα σέ θλιβερά γεγονότα.

Εἶναι καιρός νά στραφοῦμε καί πάλι στούς τρεῖς Ἱεράρχες καί νά διδαχθοῦμε ἀπό τή σοφία καί τή μέθοδό τους. Εἶναι ἀνάγκη νά καλλιεργήσουμε ὄχι μόνο τίς δεξιότητες τῶν παιδιῶν καί τῶν νέων μας ἀλλά καί τήν ψυχή τους. Εἶναι ἀνάγκη νά τούς ποῦμε ὅτι ἡ παιδεία καί ἡ γνώση δέν περιορίζονται στήν ὀθόνη ἑνός ὑπολογιστή ἤ ἑνός κινητοῦ τηλεφώνου, γιατί τότε δέν θά διαφέραμε καί ἐμεῖς ἀπό κάτι τέτοιο. Εἶναι ἀνάγκη νά συνειδητοποιήσουμε ὅτι ὁ κόσμος πού ἐπιθυμοῦν νά κατακτήσουν δέν βρίσκεται στά κοινωνικά δίκτυα καί τίς ἄλλες παρόμοιες ἐφαρμογές, ἀλλά στά πρόσωπα τῶν συμμαθητῶν τους, τῶν φίλων τους, τῶν οἰκείων τους, τῶν διδασκάλων καί καθηγητῶν τους καί ὅλων ὅσων μποροῦν καί ἔχουν τή δυνατότητα νά γνωρίσουν καί νά συνδεθοῦν μαζί τους μέσα ἀπό πραγματικές διαπροσωπικές σχέσεις, μέσα ἀπό τήν ἀληθινή ἀγάπη καί φιλία, σάν αὐτή μέ τήν ὁποία συνδεόταν ὁ Μέγας Βασίλειος καί ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος.

Ἄς ἀξιοποιήσουμε τήν εὐκαιρία τῆς σημερινῆς ἑορτῆς τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν, τῶν προστατῶν τῆς παιδείας μας, γιά νά διδαχθοῦμε ὅλοι, μαθητές, ἐκπαιδευτικοί καί γονεῖς, ἀλλά καί ὅσοι ἀσχολούμεθα μέ τούς νέους καί ἔχουμε ἐπαφή μαζί τους, τό ἀληθινό νόημα τῆς παιδείας, καί νά τούς βοηθήσουμε νά τήν ἀποκτήσουν.

Ἄς μήν σκεφθοῦμε ὅτι οἱ ἐποχές ἔχουν ἀλλάξει καί τά δεδομένα ἔχουν μεταβληθεῖ, ὥστε ὁ λόγος τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν δέν ἰσχύει στίς ἡμέρες μας καί δέν μπορεῖ νά ἐφαρμοσθεῖ. Ὁ λόγος τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν ἰσχύει καί εἶναι διαχρονικός, γιατί εἶναι λόγος ἐμπειρίας καί βιώματος, εἶναι λόγος ψυχικῆς καλλιεργείας πού ἐφαρμόσθηκε στήν πράξη καί ἔδωσε ἄριστα ἀποτελέσματα. Εἶναι λόγος πού ἰσχύει πάντοτε, γιατί ὁ ἄνθρωπος παραμένει ὁ ἴδιος καί εἶναι αὐτός πού πρέπει νά διαμορφώνει τίς συνθῆκες τοῦ κόσμου καί ὄχι οἱ συνθῆκες αὐτόν.

Τιμώντας καί ἑορτάζοντας σήμερα τούς τρεῖς Ἱεράρχες, τούς προστάτες τῆς παιδείας μας, ἄς τούς παρακαλέσουμε νά φωτίζουν μέ τή χάρη τους τούς μαθητές καί τούς ἐκπαιδευτικούς μας, νά τούς ἐνισχύουν στό ἔργο τους καί νά προστατεύουν τά παιδιά καί τούς νέους μας ἀπό τούς κινδύνους πού ἐλλοχεύουν καί ἀπό τίς σειρῆνες πού προσπαθοῦν νά τούς παρασύρουν, ὥστε νά προοδεύουν καί στή γνώση καί στήν ἀρετή καί γιά τό δικό τους συμφέρον ἀλλά καί γιά τό καλό τῆς κοινωνίας καί τῆς πατρίδας μας.

Μέ ἐγκάρδιες πατρικές εὐχές

Ὁ Μητροπολίτης

† Ὁ Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας Παντελεήμων