Μητροπολίτης Βεροίας στην κηδεία των 3 φιλάθλωv: «Με συντριβή καρδίας αποχαιρετήσαμε τα παιδιά της Αλεξάνδρειας»

Το μεσημέρι του Σαββάτου 31 Ιανουαρίου 2026, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων προεξήρχε στην εξόδιο ακολουθία των τριών φιλάθλων του ΠΑΟΚ που σκοτώθηκαν στο δυστύχημα της Ρουμανίας, στον Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αλεξάνδρειας.

Ο Μητροπολίτης στο τέλος της εξοδίου ακολουθίας ανέφερε χαρακτηριστικά: 

Μέ βαθειά ὀδύνη καί συντριβή καρδίας ἀποχαιρετοῦμε αὐτή τήν ὥρα τά παιδιά μας, τά παιδιά τῆς Ἀλεξάνδρειας, πού τόσο ἀπροσδό­κητα καί τόσο ἀναπάντεχα, ἐνῶ ταξίδευαν γιά νά παρακολουθή­σουν τόν ἀγώνα τῆς ἀγαπημένης τους ὁμάδας καί νά τήν ὑποστη­ρίξουν στήν προσπάθειά της νά διακριθεῖ στήν Εὐρώπη καί νά τιμήσει μέ τίς ἐπιτυχίες της τήν πατρίδα μας, ἄλλαξαν προορισμό.

«Μία ροπή καί ταῦτα πάντα θάνατος διαδέχεται», ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας καί ἀκούσαμε πρό ὀλίγου. Καί ὁ θάνατος συνοδεύ­εται, δυστυχῶς, ἀπό θλίψη καί πόνο, ἀπό ὀδύνη γιά τόν χωρισμό, ἀπό δεκάδες ἀναπάντητα ἐρωτη­μα­τι­κά γιά τό πῶς, τό γιατί, τό γιατί τόσο νωρίς. Ἐρωτηματικά δίκαια καί δικαιολογημένα ἀλλά ἀναπάντητα, γιατί ὁ θάνατος εἶναι μυστήριο, εἶναι ἀνεξάρτητος ἀπό τή θέλησή μας καί τά σχέδια πού κάνουμε. Κι ὅμως ὑπάρχει καί ἦλθε αὐτές τίς ἡμέρες νά μᾶς θυμίσει μέ τραγικό τρόπο τήν ὕπαρξή του καί νά γεμίσει τίς ψυχές ὅλων μας, καί ἰδιαιτέρως τῶν γονέων, τῶν οἰκείων καί τῶν φίλων τους, μέ ὀδύνη καί πόνο.

Αὐτές οἱ ὧρες ἡ θλίψη εἶναι τόσο μεγάλη πού δύσκολα μπορεῖ νά πεῖ κανείς κάτι. Ὁ πόνος εἶναι τόσο βαθύς πού τά λόγια, ὅσο παρη­γορητικά καί ἄν εἶναι, δέν ἀκούο­νται καί δύσκολα φθάνουν μέχρι τήν ψυχή τῶν πενθούντων, ὅλων ὅσων ἤλθαμε γιά νά ἀποχαιρε­τίσουμε τά παιδιά μας.

Αὐτό πού ἀγγίζει ἴσως τίς ψυχές εἶναι ἡ ἀγάπη μας πού τούς ἀγκα­λιάζει καί ἡ ὁλοκάρδια προσευχή μας στόν Θεό τῆς ἀγάπης καί τοῦ ἐλέους νά ἀγκαλιάσει καί νά ἀναπαύσει τίς ψυχές τῶν παιδιῶν πού τόσο πρόωρα κάλεσε κοντά του. Νά ἀγκαλιάσει καί νά παρη­γορήσει τίς ψυχές τῶν δικῶν τους ἀνθρώπων πού στεροῦνται τήν παρουσία τους καί πενθοῦν γι᾽ αὐτό, μέ τήν ἐλπίδα καί τή βεβαιό­τητα ὅτι οἱ ψυχές τῶν παιδιῶν μας δέν χάθηκαν καί ὅτι ἔφυγαν χαρούμενα, γιατί πήγαιναν νά ζήσουν αὐτό πού τούς ἔδινε χαρά καί γέμιζε τή ζωή τους ἀπό μικρά παιδιά.

Θά τούς θυμόμαστε πάντοτε μέ ἀγάπη καί θά τούς μνημονεύουμε, εὐχόμενοι στόν Θεό γιά τήν ἀνά­παυση τῶν ψυχῶν τους καί γιά νά χαρίσει δύναμη καί παρηγορία σέ ἐκείνους πού πονοῦν γιά τή στέρησή τους, στούς γονεῖς, τούς οἰκείους καί τούς φίλους τους.