Η πόλη που ζητά να την ξανασκεφτούμε (άποψη, του Στέργιου Ζυγουλιάνου)

Γράφει ο Στέργιος Ζυγουλιάνος, για την εφημερίδα "InVeria": 

Η κυκλοφορία δεν είναι μόνο ρεύματα αυτοκινήτων. Είναι ο παλμός μιας πόλης. Κι όταν ο παλμός γίνεται άρρυθμος, το νιώθουν όλοι, ο οδηγός που αγανακτεί, ο πεζός που φοβάται, ο ηλικιωμένος που διστάζει να κατέβει από το πεζοδρόμιο.

Στη Βέροια, το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα πολλά αυτοκίνητα. Είναι η απουσία κανόνων που εφαρμόζονται. Οι διαβάσεις πεζών υπάρχουν, αλλά συχνά λειτουργούν ως υπόμνηση μιας πρόθεσης που δεν τηρείται. Οι θέσεις ΑΜΕΑ σηματοδοτούνται, όμως καταλαμβάνονται με μια ευκολία που φανερώνει όχι έλλειψη χώρου, αλλά έλλειψη σεβασμού. Ο δημόσιος χώρος, που θα έπρεπε να είναι κοινός, συρρικνώνεται σιωπηλά.

Και τότε γεννιέται το ερώτημα, μπορεί μια κυκλοφοριακή μελέτη να αλλάξει αυτή την εικόνα;

Η απάντηση είναι ναι, αλλά όχι μόνη της.

Η δημιουργία ενός νέου χώρου στάθμευσης μπορεί να αποσυμπιέσει το κέντρο. Μπορεί να μειώσει το άσκοπο «γύρισμα» για εύρεση θέσης, που επιβαρύνει δρόμους και νεύρα. Μπορεί να δώσει ανάσα στην αγορά. Όμως, αν δεν συνοδευτεί από σαφές σύστημα ελέγχου και κατεύθυνσης της στάθμευσης, θα γεμίσει γρήγορα και το πρόβλημα θα επιστρέψει.

Το πάρκινγκ είναι εργαλείο. Δεν είναι από μόνο του πολιτική.

Κανένας σχεδιασμός δεν αντέχει χωρίς εφαρμογή. Όταν η παρανομία γίνεται καθημερινότητα, παρκάρισμα σε διαβάσεις, σε ράμπες ΑΜΕΑ, σε γωνίες που κλείνουν την ορατότητα, τότε ο νόμος μετατρέπεται σε διακοσμητικό στοιχείο.

Η ήπια αλλά σταθερή αστυνόμευση δεν είναι τιμωρία. Είναι υπενθύμιση ότι ο δρόμος δεν ανήκει στον πιο βιαστικό, αλλά σε όλους. Χωρίς έλεγχο, κάθε μελέτη μένει στο χαρτί.

Σε καίρια σημεία της πόλης, οι κυκλικοί κόμβοι μπορούν να βελτιώσουν τη ροή και να μειώσουν τα ατυχήματα. Δεν είναι πανάκεια, αλλά σε σωστά επιλεγμένες θέσεις μειώνουν την επιθετική οδήγηση, περιορίζουν τις μεγάλες ταχύτητες και κάνουν τη διασταύρωση πιο προβλέψιμη.

Μια πόλη που κινείται κυκλικά, κινείται με ρυθμό, όχι με νεύρο.

Όμως η ουσία βρίσκεται αλλού. Μια κυκλοφοριακή μελέτη είναι τεχνικό εργαλείο. Η εφαρμογή της είναι πολιτική πράξη. Και ο σεβασμός της είναι πολιτισμική επιλογή.

Αν η Βέροια θέλει να αναπτυχθεί, δεν αρκεί να προσθέσει θέσεις στάθμευσης. Πρέπει να αποδώσει χώρο στον πεζό. Να προστατεύσει τον ευάλωτο. Να θέσει όρια στην άναρχη κατάληψη κοινόχρηστων χώρων. Να διαμορφώσει κέντρο που περπατιέται, όχι που αποφεύγεται.

Η ανάπτυξη δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι και χωρική. Είναι και ηθική.

Μια πόλη που σέβεται τη διάβαση πεζών, σέβεται τον εαυτό της.

Μια πόλη που προστατεύει τη θέση ΑΜΕΑ, προστατεύει την αξιοπρέπειά της.

Μια πόλη που οργανώνει τη ροή της, οργανώνει το μέλλον της.

Η Βέροια δεν χρειάζεται απλώς λύσεις. Χρειάζεται αποφάσεις. Και οι αποφάσεις ξεκινούν από το πώς επιλέγουμε να κινούμαστε.

(Δημοσιεύθηκε στην ψηφιακή εφημερίδα "InVeria" - Κυριακή 15 Μαρτίου 2026, φύλλο 189)