Τεχνητή χιόνωση στο ΕΧΚ Σελίου: Απορρίφθηκε η προσφυγή μετά από 9 μήνες, αλλά το έργο χάθηκε...

Νέα δεδομένα, αλλά και νέα ερωτήματα, προκύπτουν στην υπόθεση του Εθνικού Χιονοδρομικού Κέντρου Σελίου, μετά την τελική απόφαση της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) στις αρχές Απριλίου 2026, με την οποία απορρίφθηκε η προδικαστική προσφυγή που είχε κατατεθεί από εταιρεία του εξωτερικού κατά του ΕΧΚ για τον διαγωνισμό της τεχνητής χιόνωσης.

Η εξέλιξη αυτή, αν και επιβεβαιώνει τη νομιμότητα της διαγωνιστικής διαδικασίας και δικαιώνει επί της ουσίας τους χειρισμούς της προηγούμενης διοίκησης, έρχεται… καθυστερημένα. Και αυτό γιατί στο μεταξύ, το έργο έχει ήδη χαθεί από το χρηματοδοτικό του πλαίσιο, αφού με απόφαση της Υπουργού Τουρισμού το έργο απεντάχθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης τον Ιανουάριο του 2026.

Από τον Ιούνιο του 2025… στον Απρίλιο του 2026

Η προδικαστική προσφυγή εταιρίας του εξωτερικού (από την Ιταλία), που εμφανίστηκε ως ενδιαφερόμενη να συμμετάσχει στον διαγωνισμό για την ανάληψη του έργου της τεχνητής χιόνωσης στο ΕΧΚ Σελίου, κατατέθηκε στις 20 Ιουνίου 2025. Βάσει της διαδικασίας, η Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων όφειλε να αποφανθεί εντός δύο μηνών. Αυτό δεν συνέβη, με αποτέλεσμα να υπάρξει σιωπηρή απόρριψη της προσφυγής.

Η ιταλική εταιρεία  δεν σταμάτησε στην προδικαστική προσφυγή. Μετά την παρέλευση του χρονικού διαστήματος 2 μηνών και εφόσον θεωρήθηκε de facto ότι απορρίφθηκε η προσφυγή της στην ΕΑΔΗΣΥ, τον Σεπτέμβριο του 2025 προσέφυγε στο Διοικητικό Εφετείο, ακολουθώντας πλέον τη δικαστική οδό. Το Διοικητικό Εφετείο με απόφασή του τον Ιανουάριο του 2026 (που καθαρογράφηκε τον Φεβρουάριο) έκρινε ότι η Ενιαία Αρχή όφειλε να εξετάσει την υπόθεση και να μην αφήσει το ζήτημα να κλείσει σιωπηρά.

Έτσι, η υπόθεση επέστρεψε στην ΕΑΔΗΣΥ, η οποία τελικά συνεδρίασε την 1η Απριλίου 2026 και εξέδωσε την τελική της απόφαση στις 8 Απριλίου, απορρίπτοντας την προσφυγή της ιταλικής εταιρίας. Με απλά λόγια, μια διαδικασία που κανονικά θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί σε δύο μήνες, τελικά διήρκεσε σχεδόν εννέα.

Το έργο εκτός Ταμείου Ανάκαμψης

Το κρίσιμο σημείο, ωστόσο, βρίσκεται αλλού. Τον Ιανουάριο του 2026, πριν ακόμη ολοκληρωθεί η διαδικασία, το έργο απεντάχθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης με απόφαση της υπουργού Τουρισμού, Όλγας Κεφαλογιάννη. Αυτό σημαίνει ότι, παρά τη «δικαίωση» για την ορθότητα της διαδικασίας (τουλάχιστον όπως απεφάνθη η ΕΑΔΗΣΥ), το έργο δεν μπορεί πλέον να προχωρήσει, καθώς δεν υπάρχει χρηματοδοτικό εργαλείο.

Με άλλα λόγια, η προσφυγή απορρίφθηκε, αλλά το έργο – τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα – έχει χαθεί.

Τα ερωτήματα που μένουν

Με τις νέες εξελίξεις στο θέμα, αρχίζει και  η ουσία της συζήτησης. Η εταιρεία που κατέθεσε την προσφυγή, γνώριζε – ή όφειλε να γνωρίζει – τόσο τη διαδικασία, όσο και τις πιθανές χρονικές καθυστερήσεις. Μια καθυστέρηση που, όπως αποδείχθηκε, ξεπέρασε κατά πολύ το αρχικό δίμηνο και έφτασε τους εννέα μήνες και απέβη μοιραία για το έργο.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν δεν είναι ρητορικά και ζητούν απαντήσεις: 

Η εταιρία που προσέφυγε κατά του διαγωνισμού θεωρούσε πως οι λόγοι της προσφυγής ήταν τόσο ισχυροί ώστε να δικαιολογούν αυτή την επιλογή, με την προσδοκία δικαίωσης;

Ή, αντίθετα, η προσφυγή κατατέθηκε γνωρίζοντας ότι οι πιθανότητες επιτυχίας δεν ήταν υψηλές, αλλά με δεδομένο ότι η ίδια η διαδικασία θα προκαλούσε καθυστέρηση ικανή να τινάξει στον αέρα το έργο, ειδικά υπό τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα του Ταμείου Ανάκαμψης;

Μετά την απόφαση της ΕΑΔΗΣΥ, υπήρξε νέα δικαστική προσφυγή από την ιταλική εταιρία; Και αν όχι, γιατί;

Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Τουρισμού, αλλά και το πολιτικό προσωπικό του κυβερνώντος κόμματος, τι έχουν να πουν για τον χειρισμό της υπόθεσης, μετά τις τελευταίες εξελίξεις; 

Τι απάντηση θα δοθεί στον κόσμο της Ημαθίας για την απώλεια του έργου, παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με την απόφαση της ΕΑΔΗΣΥ, η διαδικασία ήταν σύννομη;

Τελικά, το έργο χάθηκε επειδή υπήρχε κάποιο νομικό ή τυπικό πρόβλημα (το οποίο δεν προκύπτει από πουθενά) ή οι καθυστερήσεις αξιοποιήθηκαν πολιτικά, οδηγώντας τελικά στην απώλεια του έργου; 

ΣΧΟΛΙΟ: Η επόμενη μέρα και οι τελευταίες ελπίδες

Το διάστημα που ακολούθησε μετά την απένταξη του έργου τεχνητής χιόνωσης του ΕΧΚ Σελίου είχε ενδιαφέρον. Είδαμε τόση κινητικότητα από τα κυβερνητικά στελέχη, όση δεν υπήρξε στο σύνολο του προηγούμενου διαστήματος. 

Ωστόσο, πέρα από τις ανακοινώσεις για «βούληση υλοποίησης» και «έρευνα για νέα χρηματοδοτικά εργαλεία», ουδέν ουσιαστικό προέκυψε. Η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά την κυβέρνηση της ΝΔ από την αρχή. Ήταν αυτή που, δια ενεργειών του Απόστολου Βεσυρόπουλου, ενέταξε το έργο στο Ταμείο Ανάκαμψης, είναι αυτή που δια (παρε)ενεργειών της Γ.Γ. Αθλητισμού και του Υπουργείου Τουρισμού το απένταξε.  

Είναι και οι βουλευτές του νομού που δεν βγήκαν ποτέ ανοιχτά να μιλήσουν. Να πουν τα πράγματα με το όνομά τους. Απλά αρκέστηκαν είτε σε αμυντικές δηλώσεις όταν τους κατηγορούσαν ως υπεύθυνους, είτε σε συμμετοχές σε (ανούσιες;) συνατήσεις όπου όλοι συμφωνούν ότι… συμφωνούν πως πρέπει να συνεχιστεί το έργο. Το πώς και πότε μένει να… συμφωνηθεί. Ίσως σε κάποιες από τις μελλοντικές ανακοινώσεις, όσο πλησιάζουν οι εκλογές, υπάρξουν νέες εξαγγελίες…

Ωστόσο, επειδή δεν είναι πρόθεσή μας να αδικήσουμε προθέσεις και πρόσωπα, θεωρούμε πως υπάρχει καιρός για να υπάρξουν θετικά νέα. Αρκεί να συνοδευτούν από την εκκίνηση των εργασιών και να μην μείνουμε μόνο σε εξαγγελίες.

Υπάρχει «πεδίον δόξης λαμπρόν» για το υφιστάμενο πολιτικό προσωπικό να «σώσει την παρτίδα», έστω και ετεροχρονισμένα. Θα προσπαθήσει; Και αν, θα τα καταφέρει;

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ: 

Τα βασικά σημεία της απόφασης της ΕΑΔΗΣΥ

Για την πληρέστερη κατανόηση της υπόθεσης, η απόφαση της ΕΑΔΗΣΥ καταγράφει ορισμένα κρίσιμα σημεία που αξίζει να επισημανθούν:

• Απόρριψη της προδικαστικής προσφυγής στο σύνολό της

Η Αρχή έκρινε ότι οι λόγοι που προέβαλε η προσφεύγουσα εταιρεία δεν ευσταθούν και δεν στοιχειοθετούν παραβίαση της νομοθεσίας περί δημοσίων συμβάσεων. 

• Επιβεβαίωση της νομιμότητας της διακήρυξης

Οι όροι του διαγωνισμού κρίθηκαν σύννομοι και εντός του πλαισίου που διέπει τις δημόσιες συμβάσεις, χωρίς να προκύπτουν περιορισμοί που να αποκλείουν αδικαιολόγητα τη συμμετοχή ενδιαφερόμενων. 

• Απόρριψη αιτιάσεων περί φωτογραφικών όρων

Δεν έγινε δεκτός ο ισχυρισμός ότι η διακήρυξη περιλάμβανε όρους που ευνοούν συγκεκριμένους οικονομικούς φορείς. 

• Μη τεκμηρίωση βλάβης της προσφεύγουσας

Από την εξέταση των στοιχείων δεν προέκυψε συγκεκριμένη και άμεση βλάβη που να δικαιολογεί την προσφυγή, στοιχείο κρίσιμο για την αποδοχή της. 

• Εμφαση στην ανάγκη συγκεκριμένης και επαρκούς αιτιολόγησης

Η Αρχή επισημαίνει ότι οι γενικές ή αόριστες αιτιάσεις δεν αρκούν για την ακύρωση μιας διαγωνιστικής διαδικασίας. 

• Διατήρηση της ισχύος της διαγωνιστικής διαδικασίας

Με την απόφαση, η διαδικασία δεν ακυρώνεται, επιβεβαιώνοντας ότι –σε νομικό επίπεδο– δεν υπήρχε λόγος αναστολής ή ακύρωσης του διαγωνισμού. 

(Κύριο θέμα στην ψηφιακή εφημερίδα "InVeria" - Κυριακή 26 Απριλίου 2026, φύλλο 193)