Σε Ξηρολίβαδο και Βέροια ο Μητροπολίτης Παντελεήμων για την εορτή του Προφήτη Ηλία

 

Την Κυριακή 19 Ιουλίου 2026 το απόγευμα ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Πανηγυρικό Εσπερινό στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Προφήτου Ηλιού στο Ξηρολίβαδο.

Τη Δευτέρα 20 Ιουλίου το πρωί ο Μητροπολίτης λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ναό του Προφήτου Ηλιού (παρεκκλήσιο της ενορίας Αγίου Γεωργίου) στη Βέροια. 

Ομιλία Μητροπολίτη στον Εσπερινό

«Ἰδού τοῦτο ἔγνωκα, ὅτι σύ ἄνθρωπος εἶ τοῦ Θεοῦ».

Παραμονή τῆς ἑορτῆς τοῦ προφήτου Ἠλιού, καί στά ἀναγνώσματα ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη, πού διαβάσαμε πρίν ἀπό λίγο, ἀκούσαμε θαυμαστά περιστατικά ἀπό τή ζωή τοῦ μεγάλου αὐτοῦ προφήτου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τόν ὁποῖο τιμᾶ ἰδιαιτέρως ἡ Ἐκκλησία μας καί ὅλοι ἐμεῖς πού ἤλθαμε ἀπόψε στόν ἱερό αὐτόν ναό, τόν ἀφιερωμένο στή χάρη του.

Καί παρότι ὁ προφήτης Ἠλίας δέν συνέγραψε κάποιο βιβλίο μέ τίς προφητεῖες του, ὅπως ἔγραψαν οἱ ἄλλοι προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἄφησε ἰσχυρό μέχρι σήμερα τό ἀποτύπωμά του, ὥστε νά τιμᾶται καί νά γεραίρεται ὄχι μόνο στόν οὐρανό ἀλλά καί στή γῆ.

Γιατί ἄραγε συμβαίνει αὐτό; Γιατί ὁ προφήτης Ἠλίας παρέμεινε τόσο ζωντανός στή μνήμη τῶν ἀνθρώπων καί εἶναι μάλιστα ὁ μόνος προφήτης στόν ὁποῖο οἱ πιστοί ἀνεγείρουν καί ἀφιερώνουν ναούς μέχρι σήμερα;

Τήν ἀπάντηση μᾶς τήν δίδει ἡ χήρα γυναίκα, τῆς ὁποίας τόν υἱό ἀνέστησε ὁ προφήτης Ἠλίας μέ τή δύναμη τοῦ Θεοῦ, λέγοντας: «Ἰδού τοῦτο ἔγνωκα, ὅτι σύ ἄνθρωπος εἶ τοῦ Θεοῦ».

Ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἦταν ὁ προφήτης Ἠλίας καί τά ἔργα του ἦταν ἔργα Θεοῦ. Γι᾽ αὐτό καί ἡ ζωή καί τά ἔργα του δέν σβύστηκαν, δέν ξεχάστηκαν, ἀλλά παρέμειναν στή μνήμη τῶν ἀνθρώπων, παρέμειναν στήν ἱστορία, γιά νά ἐπιβεβαιώνουν τό γραφικό λόγιο, ὅτι «δίκαιοι εἰς τόν αἰῶνα ζῶσι», γιά νά θυμίζουν καί σέ ὅλους ἐμᾶς πόση ἀξία καί πόση σημασία ἔχει νά εἴμαστε ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ.

Ποιός εἶναι ὅμως ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ;

Ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ εἶναι αὐτός, ὁ ὁποῖος ἔχει συνειδητοποιήσει καί δέν ξεχνᾶ στή ζωή του ὅτι εἶναι πλάσμα τοῦ Θεοῦ, ὅτι ὁ Θεός μᾶς δημιούργησε «κατ᾽ εἰκόνα καί καθ᾽ ὁμοίωσίν» του, δηλαδή μᾶς δημιούργησε σύμφωνα μέ τή δική του εἰκόνα, καί μᾶς ἔδωσε τή δυνατότητα μέ τή δική μας προσπάθεια καί μέ τή δική του χάρη νά ὁμοιάσουμε μέ αὐτόν.

Ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ εἶναι αὐτός, ὁ ὁποῖος προσπαθεῖ νά ζεῖ ὅπως ὁ Θεός, σύμφωνα δηλαδή μέ τίς ἰδιότητες καί τά ἔργα του, προσπαθεῖ νά ζεῖ ἀκολουθώντας τίς ἐντολές του, ὁπουδήποτε καί ἐάν ζεῖ.

Ἔτσι ἔζησε καί ὁ προφήτης Ἠλίας καί μάλιστα μέσα σέ ἕναν κόσμο ἁμαρτωλό καί διεφθαρμένο, σέ μία κοινωνία πού εἶχε ξεχάσει παντελῶς τόν Θεό καί ζοῦσε βυθισμένη στήν ἀσωτία καί τήν ἀκολασία. Ζοῦσε ἐντελῶς διαφορετικά ἀπό τούς ἄλλους ἀνθρώπους ὁ προφήτης Ἠλίας, γιατί αὐτός σεβόταν τόν Θεό καί τόν νόμο του καί προσπάθησε νά ἐπαναφέρει τόν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ Ἀχαάβ στόν δρόμο τοῦ Θεοῦ.

Γι᾽ αὐτό καί ὁ Θεός ὄχι μόνο τόν προστάτευσε ἀπό τή μανία τῆς βασιλίσσης Ἰεζάβελ, ἀλλά τοῦ ἔδωσε καί τή δύναμη νά ἐπιτελεῖ θαύματα καί νά ἀποδεικνύει ὅτι ἐξέφραζε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ ἦταν αὐτή πού διασφάλισε τήν τροφή τοῦ προφήτου Ἠλία μέ θαυμαστό τρόπο σέ καιρό ξηρασίας, εἴτε στέλνοντάς του καθημερινά ἕνα κοράκι πού τοῦ ἔφερνε ἄρτο καί κρέας, εἴτε ὁδηγώντας τά βήματά του στό σπίτι μιᾶς χήρας γυναίκας, ἡ ὁποία ἀξιώθηκε νά ζήσει καί ἐκείνη τό θαῦμα, καθώς τό ἀλεύρι καί τό λάδι μέ τό ὁποῖο ἑτοίμαζε τήν τροφή τοῦ προφήτου Ἠλία ἀλλά καί τῶν παιδιῶν της δέν τελείωνε ποτέ.

Ἀξιώθηκε ὅμως ἡ γυναίκα αὐτή νά δεῖ καί ἕνα ἀκόμη μεγαλύτερο θαῦμα, τήν ἀνάσταση τοῦ υἱοῦ της, τήν ὁποία ἔκανε μέ τή δύναμη τοῦ Θεοῦ ὁ προφήτης Ἠλίας, καί νά ἀναγνωρίσει στό πρόσωπο τοῦ προφήτου τόν ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ, αὐτόν πού τίμησε ὁ Θεός, ἀνεβάζοντάς τον στόν οὐρανο μέ πυρφόρο ἅρμα καί ἐμφανίζοντάς τον στό ὄρος Θαβώρ κατά τή μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου μας, ἀλλά καί αὐτόν πού τιμοῦμε καί ἐμεῖς σήμερα καί αὔριο.

Δέν ἀρκεῖ ὅμως νά τόν τιμοῦμε μόνο μέ τήν παρουσία μας στόν ναό του ἤ μέ τούς ὕμνους. Πρέπει νά τόν τιμοῦμε καί προσπαθώντας νά γίνουμε καί ἐμεῖς ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ. Νά ζοῦμε, δηλαδή, μέ τέτοιον τρόπο, νά πολιτευόμεθα μέ τέτοιον τρόπο, νά ἐργαζόμεθα καί νά ὁμιλοῦμε μέ τέτοιον τρόπο, ὥστε νά διαφέρουμε ἀπό τόν κόσμο γύρω μας. Νά διαφέρουμε, ζώντας σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τό ὁποῖο θά ὑπενθυμίζουμε στούς ἀνθρώπους ὄχι μέ τά λόγια μας ἀλλά μέ τίς πράξεις μας, ὥστε νά παρακινοῦνται καί αὐτοί νά ζήσουν σύμφωνα μέ τίς ἐντολές του.

Ἄς προσπαθήσουμε, λοιπόν, νά ζοῦμε ὡς ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ, ἀδιαφορώντας γιά ὅ,τι συμβαίνει γύρω μας καί γιά τό πῶς πολιτεύονται οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, ὥστε νά δοξάζεται ὁ Θεός καί νά ἔχουμε καί ἐμεῖς τή χάρη του καί τήν εὐλογία του στή ζωή μας, ὅπως καί ὁ προφήτης Ἠλίας.

Ομιλία Μητροπολίτη Βεροίας στην Θ. Λειτουργία

«Πολύ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη».

Στίς ἡμέρες μας, ἴσως περισσότερο ἀπό ποτέ ἄλλοτε, ἐπικρατεῖ ἕνας τεράστιος ἀνταγωνισμός μεταξύ τῶν ἀνθρώπων καί τῶν λαῶν. Ἕνας ἀνταγωνισμός ἰσχύος. Μία ἀτέρμονη προσπάθεια γιά νά ἀποδείξει ὁ ἕνας ὅτι εἶναι ἰσχυρότερος ἀπό τόν ἄλλο, ὅτι τά ὅπλα πού διαθέτει ἔχουν μεγαλύτερη ἰσχύ ἀπό τοῦ ἀντιπάλου του, ὅτι τά μέσα τῆς ἐπιστήμης καί τεχνολογίας πού χρησιμοποιεῖ τόν ἀναδεικνύουν πιό δυνατό ἀπό τόν ἀνταγωνιστή του.

Ἀγωνίζονται καί ἀγωνιοῦν οἱ ἄνθρωποι νά ὑπερισχύσουν, νά ἀποδείξουν ὅτι ὑπερτεροῦν, νά κατατροπώσουν τόν ἄλλο σέ ὅλα τά πεδία τῆς ἀντιπαραθέσεως. Καί συμπαρασύρουν σ᾽ αὐτόν τόν ἀγώνα καί σέ αὐτή τήν προσπάθεια τά πάντα. Καί δαπανοῦν τά πάντα καί συχνά ὁδηγοῦνται στή συντριβή καί τήν καταστροφή.

Ὅλοι αὐτοί ὅμως πού ἀσχολοῦνται μέ τήν αὔξηση τῆς ἰσχύος μέ ἀνθρώπινα μέσα καί τρόπους, ἀγνοοῦν ὅτι ὑπάρχει μία δύναμη πολύ πιό ἰσχυρή καί πολύ πιό ἀποτελεσματική ἀπό κάθε ἀνθρώπινη δύναμη. Καί ἡ δύναμη αὐτή εἶναι, ὅπως ἀκούσαμε σήμερα στό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα, ἡ δύναμη τῆς προσευχῆς.

«Πολύ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη», μᾶς βεβαιώνει ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος. Καί τήν ἀλήθεια τῶν λόγων του τήν ἐπιβεβαιώνει ἡ ζωή τοῦ ἑορταζομένου σήμερα προφήτου Ἠλία, ἕνα θαυμαστό περιστατικό τῆς ὁποίας μνημονεύει ὁ ἀπόστολος.

Ἕνας ἄνθρωπος σάν καί ἐμᾶς, λέγει, ἦταν ὁ προφήτης Ἠλίας. «Ἠλίας ἄνθρωπος ἦν ὁμοιοπαθής ἡμῖν», καί προσπαθοῦσε νά πείσει τούς Ἰσραηλίτες καί τούς βασιλεῖς τους, τόν Ἀχαάβ καί τήν Ἰεζάβελ, πού εἶχαν ἐγκαταλείψει τόν Θεό τῶν πατέρων τους καί λάτρευαν τά εἴδωλα, νά ἐπιστρέψουν στήν ἀληθινή πίστη καί νά παύσουν νά ζοῦν ἄσωτα.

Καί ἐπειδή ἐκεῖνοι δέν τόν πίστευαν καί τόν χλεύαζαν καί τόν κατεδίωκαν, ὁ προφήτης Ἠλίας, θέλοντας νά ἀποδείξει τήν ἀλήθεια ὅσων ἔλεγε, προσευχήθηκε στόν Θεό καί τόν παρακάλεσε νά μήν βρέξει ἐπί τρία χρόνια, ὅπως ἀκριβῶς εἶχε πεῖ στούς βασιλεῖς ὅτι θά συνέβαινε. Καί ἀφοῦ πέρασαν τά τρία χρόνια, κατά τά ὁποῖα ξεράθηκαν τά πάντα, προσευχήθηκε καί πάλι καί ἔβρεξε, καί ἔτσι ἀποκαταστάθηκε ἡ φυσική τάξη στόν κόσμο.

Τό ἐντυπωσιακό αὐτό θαῦμα ἔγινε μέ τή δύναμη τῆς προσευχῆς τοῦ προφήτου Ἠλία καί ἔγινε γιά νά ἀποδειχθεῖ ἡ ἀλήθεια, γιά νά συνετισθοῦν οἱ ἁμαρτωλοί καί νά ἐπιστρέψουν στόν ἀληθινό Θεό, τόν ὁποῖο εἶχαν ἐγκαταλείψει.  

Ἔγινε ἀκόμη γιά νά ἀποδείξει τή δύναμη τοῦ Θεοῦ, στά χέρια τοῦ ὁποίου εὑρίσκονται τά πάντα, ἀλλά καί τήν ἀλήθεια  τοῦ λόγου του ὅτι, ὅσοι πιστεύουν σέ Ἐκεῖνον, θά κάνουν ὄχι μόνο ὅσα κάνει ὁ Θεός ἀλλά καί ἀκόμη μεγαλύτερα, προκειμένου νά ἀποδείξουν τήν ἀλήθεια τῆς πίστεώς τους καί τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ.

Αὐτή τή δύναμη τῆς προσευχῆς θέτει ὁ Κύριός μας καί στή δική μας διάθεση. Δέν μᾶς ἀφήνει μόνους καί ἀδύναμους στόν κόσμο. Θέτει στή διάθεσή μας τή δύναμη τῆς προσευχῆς, ὄχι βεβαίως γιά νά ὑπερηφανευόμεθα καί νά κομπάζουμε, ἀλλά γιά νά μποροῦμε νά ἐμπιστευόμεθα ἀπόλυτα τή χάρη του καί νά ἐνισχυόμεθα στόν καθημερινό μας ἀγώνα.

Ἐμεῖς, ἀσφαλῶς, δέν ἔχουμε νά ἀντιμετωπίσουμε ὅσα εἶχε νά ἀντιμετωπίσει ὁ προφήτης Ἠλίας, ὁ ὁποῖος συγκρούσθηκε μέ τούς βασιλεῖς καί μέ τούς ἱερεῖς τῶν εἰδώλων, πού εἶχαν τή δύναμη τοῦ κοσμοκράτορος τοῦ σκότους. Ἔχουμε ὅμως ἀνάγκη τή δύναμη τοῦ Θεοῦ γιά νά ἀντιμετωπίσουμε τούς πειρασμούς καί τίς δυσκολίες τῆς ζωῆς μας καί τοῦ κόσμου. Ἔχουμε ἀνάγκη τή δύναμη τοῦ Θεοῦ γιά τόν προσωπικό μας ἀγώνα καί τίς δοκιμασίες καί τά προβλήματα πού ἀνακύπτουν καθημερινά στή ζωή μας καί δέν μποροῦμε νά τά ἐπιλύσουμε. Ἔχουμε ἀνάγκη τή δύναμη τοῦ Θεοῦ, γιατί πολλές φορές οἱ ἄνθρωποι δέν μποροῦν νά μᾶς βοηθήσουν ἤ ὑπόσχονται ὅτι θά μᾶς βοηθήσουν καί τελικά μᾶς ἀπογοητεύουν.

Καί αὐτή τή δύναμη μποροῦμε νά τήν ζητήσουμε καί νά τήν βροῦμε μέσα ἀπό τήν προσευχή, τόσο τήν προσωπική μας ὅσο καί τήν προσευχή τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἀρκεῖ νά καταφεύγουμε σ᾽ αὐτήν. Νά ζητοῦμε μέ ἐμπιστοσύνη ἀπό τόν Θεό ὅ,τι χρειαζόμαστε καί ὅ,τι ἔχουμε ἀνάγκη καί νά ἔχουμε τή βεβαιότητα ὅτι θά μᾶς τό δώσει, ἐφόσον εἶναι γιά τό καλό μας καί γιά τό συμφέρον τῆς ψυχῆς μας.

Τό παράδειγμα τῆς προσευχῆς τοῦ προφήτου Ἠλία ἄς διδάξει καί ἐμᾶς τό μεγάλο μάθημα τῆς προσευχῆς γιά νά ἔχουμε πάντοτε τή δύναμη τοῦ Θεοῦ μαζί μας.