Πολυαρχιερατικός Εσπερινός των Αγίων Δισχιλίων Ναουσαίων Νεομαρτύρων

Το Σάββατο 18  Απριλίου 2026 το απόγευμα στο Ναό Αγίου Γεωργίου Νάουσας τελέστηκε Πανηγυρικός Πολυαρχιερατικός Εσπερινός, για την εορτή των Δισχιλίων Ναουσαίων Νεομαρτύρων που μαρτύρησαν το 1822, στον Χαλασμό της Νάουσας.

Στον εσπερινό χοροστάτησε ο Επίσκοπος Αμφιπόλεως κ. Χριστοφόρος, συγχοροστατούντων του Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονα και του Επισκόπου Δομενίκου κ. Αθηναγόρα.

Νωρίτερα έγινε η υποδοχή της Κάρας του Αγίου Στυλιανού που μεταφέρθηκε από τη Μονή Αγίας Τριάδος Σάικας, μετοχίου της Μονής Κορώνης της Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος, όπου φυλάσσεται. 

Ο Μητροπολίτης ευχαρίστησε τον Αρχιμ. Μεθόδιο που μετέφερε την Κάρα καθώς και τον Μητροπολίτη Θεσσαλιώτισδος κ. Τιμόθεο που έδωσε την κανονική άδεια και ευλογία τονίζοντας: 

«Τίς ἡμέρες αὐτές κατά τίς ὁποῖες ἡ πόλη μας, ἡ ἡρωική πόλη τῆς Ναούσης, ἑορτάζει τήν ἐπέτειο τοῦ Ὁλοκαυτώματός της καί τιμᾶ τή θυσία τῶν πατέρων καί τῶν μητέρων μας στόν ἀγώνα γιά τήν ἐλευθερία τῆς πατρίδος ἀλλά καί τό μαρτύριο τῶν δισχιλίων Ἁγίων Νεομαρτύρων, ἀνδρῶν, γυναικῶν καί παίδων, πού ὑπέμειναν τόν μαρτυρικό θάνατο στά χέρια τοῦ Λουμπούτ πασᾶ, ἔχουμε τή μεγάλη εὐλογία νά εὑρίσκεται ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν ἡ σεπτή καί χαριτόβρυτος κάρα τοῦ ὁσίου Στυλιανοῦ τοῦ Παφλαγόνος. Θά ἤθελα γι᾽ αὐτό νά εὐχαριστήσω ἀπό καρδίας τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων καί ἀγαπητό ἐν Χριστῷ ἀδελφό κ. Τιμόθεο, μέ τήν ἄδεια καί εὐλογία τοῦ ὁποίου ὁ Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Τριάδος Σάϊκας Ἀγράφων, τόν ὁποῖο καί ἰδιαιτέρως εὐχαριστῶ, μετέφερε τήν τιμία καί θαυματουργό κάρα στήν ἑορτάζουσα πόλη τῆς Ναούσης, γιά νά λάβουμε τή χάρη τοῦ ἁγίου Στυλιανοῦ καί νά τήν λιτανεύσουμε μέχρι τόν Χῶρο Θυσίας, ὅπου θά τελέσουμε τήν καθιερωμένη Ἀρτοκλασία καί θά μᾶς ὁμιλήσει ἐπίκαιρα ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀμφιπόλεως, ὁ ὁποῖος χοροστατεῖ καί τόν ὁποῖο ἐπίσης θερμότατα εὐχαριστῶ».

Μετά το τέλος του Εσπερινού ο Δήμαρχος Νάουσας κ. Νικόλαος Κουτσογιάννης κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο των Αγίων και Ηρώων της πόλεως στο προαύλιο του Ναού.

Ακολούθησε λιτανεία με τη συμμετοχή των Αρχιερέων, του κλήρου, των αρχών, αντιπροσωπιών σχολείων, πολιτιστικών συλλόγων και πλήθους πιστών προς τον χώρο του μαρτυρίου (Κιόσκι) όπου τελέστηκε αρτοκλασία και ο Επίσκοπος Αμφιπόλεως κ. Χριστοφόρος κήρυξε το θείο Λόγο. Νωρίτερα ο Μητροπολίτης καλωσόρισε τον Επίσκοπο Αμφιπόλεως και τον ευχαρίστησε για την συμμετοχή του στην Πανήγυρη.

Προσφώνηση Μητροπολίτη Βεροίας κ. Παντελεήμονος στο χώρο μαρτυρίου στο «Κιόσκι»

«Ποῦ σου, θάνατε, τό κέντρον; Ποῦ σου, Ἅδη, τό νῖκος; Ἀνέστη Χριστός καί σύ καταβέβλησαι».

Αὐτοί οἱ λόγοι τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου πού ἄκουσαν τό βράδυ τῆς Ἀναστάσεως ἔκαναν τούς πατέρες μας ἐκεῖνες τίς φοβερές ἡμέρες, πού ὁ Λουμπούτ πασᾶς μέ τόν στρατό του πολιορκοῦσε τήν ἡρωική πόλη τῆς Ναούσης, νά ἀγωνίζονται μέ περισσότερη τόλμη καί ἀποφασιστικότητα.

Γνώριζαν ὅτι ἡ μάχη ἦταν δύσκολη, καί οἱ Τοῦρκοι ζητοῦσαν πάσῃ θυσίᾳ νά ἐκδικηθοῦν τούς Ναουσαίους πού ἐπαναστάτησαν, νά τούς ἐκδικηθοῦν γιά τήν τραγική ἧττα τους στή μάχη τῆς Δοβρᾶ.

Δέν ὑποχωροῦσαν ὅμως, γιατί πίστευαν ἀκράδαντα ὅτι δέν μπορεῖ νά τούς νικήσει οὔτε ὁ θάνατος οὔτε ὁ Ἅδης, ἀφοῦ αὐτοί εἶχαν μαζί τους τή δύναμη τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ.

Δέν ὑποχωροῦσαν, γιατί ἤξεραν ὅτι δέν ἐπαναστάτησαν γιά νά κερδίσουν ὑλικά ἀγαθά, ἀλλά γιά νά κερδίσουν τήν ἐλευθερία, πού ὁ Χριστός χάρισε στούς ἀνθρώπους. Γιατί ἤθελαν νά ἔχουν καί αὐτοί τή δυνατότητα νά ζοῦν ἐλεύθεροι στόν τόπο τους καί νά λατρεύουν ἐλεύθεροι τόν ἀναστάντα Κύριο.

Καί ἐάν οἱ μαθητές τοῦ Κυρίου παρέμεναν κλεισμένοι στό ὑπερῶο τῆς Ἱερουσαλήμ «διά τόν φόβον τῶν Ἰουδαίων», οἱ πατέρες μας τόλμησαν νά ἀντιμετωπίσουν τή μανία τῶν Τούρκων θαρραλέα, πιστεύοντας ὅτι ὁ θάνατος γιά τόν Χριστό καί τήν ἐλευθερία τῆς πατρίδος ἦταν προτιμότερος ἀπό νά τόν ἀρνηθοῦν καί νά ζήσουν γιά πάντα σκλαβωμένοι.

«Ποῦ σου, θάνατε, τό κέντρον; Ποῦ σου, Ἅδη, τό νῖκος; Ἀνέστη Χριστός καί σύ καταβέβλησαι».

Μέ αὐτή τή σκέψη στόν νοῦ καί μέ αὐτή τή δύναμη στήν ψυχή στάθηκαν στόν τόπο αὐτό, στό Κιόσκι τῆς Ναούσης, στή σειρά, ἄνδρες καί νέα παιδιά, γιά νά δώσουν τή δική τους θαρραλέα μαρτυρία τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου. «Ἀνέστη Χριστός καί σύ καταβέβλησαι», ἔλεγαν μέ τόν δικό τους τρόπο, ὅταν ὁ Τοῦρκος πασᾶς τούς ρωτοῦσε τό ὄνομά τους καί τούς καλοῦσε νά ἀρνηθοῦν τήν πίστη τους στόν Χριστό γιά νά γλιτώσουν τή ζωή τους.

Δέν ὑπολόγιζαν τόν θάνατο, δέν ὑπολόγιζαν τό μαρτύριο, γιατί πίστευαν στόν ἀναστάντα Χριστό, πού ὑποσχέθηκε τήν ἀνάσταση σέ ὅσους τόν πιστεύσουν καί τόν ἀκολουθήσουν.

Καί αὐτοί τόν ἀκολούθησαν ὑπομένοντας τό μαρτύριο, ἐδῶ στό Κιόσκι τῆς Ναούσης, γιατί ὁ Λουμπούτ πασᾶς δέν ἄντεχε νά ἀκούει τήν ὁμολογία τους.

Τό ἴδιο ἔκαναν καί οἱ θαρραλέες γυναῖκες, κάποιες μάλιστα κρατώντας καί τά ἀνήλικα παιδιά τους στήν ἀγκαλιά, πού προτίμησαν νά πέσουν στά νερά τῆς Ἀράπιτσας, παρά νά πέσουν στά χέρια τῶν Τούρκων καί νά ὑποστοῦν τήν ἀτίμωση.

«Ποῦ σου, θάνατε, τό κέντρον; Ποῦ σου, Ἅδη, τό νῖκος; Ἀνέστη Χριστός καί σύ καταβέβλησαι», ἐπαναλάμβαναν καί αὐτές οἱ γενναῖες Ναουσαῖες, ἐπιλέγοντας τόν θάνατο γιά τόν Χριστό καί τήν πατρίδα.

Καί μαζί τους καί οἱ ἡρωικές γυναῖκες τῶν ὁπλαρχηγῶν καί τῶν προυχόντων τῆς Ναούσης πού τίς ὁδήγησαν στίς φυλακές τῆς Θεσσαλονίκης καί τίς ὑπέβαλαν σέ πολυώδυνα βασανιστήρια καί μαρτύρια, γιά νά τίς ἀναγκάσουν νά ἀρνηθοῦν τήν πίστη τους στόν Χριστό.

«Ποῦ σου, θάνατε, τό κέντρον; Ποῦ σου, Ἅδη, τό νῖκος; Ἀνέστη Χριστός καί σύ καταβέβλησαι», φώναζε μέσα ἀπό τό τσουβάλι μέ τά φίδια ὅπου τήν εἶχαν βάλει ἡ σύζυγος τοῦ Ἀναστασίου Καρατάσου, ἀλλά καί ἡ σύζυγος τοῦ Ζαφειράκη, πού τήν εἶχαν κτίσει μαζί μέ ἄλλες Ναουσαῖες γυναῖκες στόν περίβολο τοῦ ναοῦ τῆς Ἁγίας Σοφίας τῆς Θεσσαλονίκης, γιά νά τίς κάνουν νά ὑποφέρουν, καθώς ἄκουαν τούς χλευασμούς καί ἔνιωθαν τούς ἐμπτυσμούς τῶν Τούρκων πού περνοῦσαν ἀπό ἐκεῖ καί τίς ἔβλεπαν. Καί γιά νά εἶναι τό μαρτύριό τους πιό ἐπώδυνο, οἱ βασανιστές τους εἶχαν ἀλείψει τά πρόσωπά τους μέ μέλι, ὥστε νά ὑποφέρουν ἀπό τά ἔντομα καί τά τσιμπήματα τῶν μελισσῶν.

Ὅμως οὔτε αὐτές δέν ἀρνήθηκαν τόν Χριστό, οὔτε αὐτές φοβήθηκαν τό μαρτύριο καί τόν θάνατο. Μέ πίστη στήν ἀνάσταση καί στόν ἀναστάντα Χριστό παρέμεναν σταθερές στήν πίστη, ἀκλόνητες στήν ὁμολογία καί μέ τήν ἐλπίδα ὅτι ἡ νίκη ἦταν δική τους, ἔστω καί ἄν περνοῦσε μέσα ἀπό τόν θάνατο.

Ἔτσι τίμησαν οἱ δύο χιλιάδες περίπου Ναουσαῖοι Νεομάρτυρες, ἄνδρες, γυναῖκες καί παιδιά, τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, πού πίστευαν καί ἀγαποῦσαν.

Ἔτσι τίμησαν τόν ἀγώνα τους γιά τήν ἐλευθερία, γιά τήν ὁποία ἀξίζει κάθε θυσία.

Ἔτσι τίμησαν τήν πατρίδα τους, τήν ἡρωική Νάουσά μας, καί ἔγραψαν τό ὄνομά τους ὄχι μόνο στό βιβλίο τῆς Ἱστορίας τοῦ Ἔθνους ἀλλά καί στό βιβλίο τοῦ οὐρανοῦ.

Αὐτούς τούς δισχιλίους Νεομάρτυρες, ἄνδρες, γυναῖκες καί παιδιά, οἱ περισσότεροι ἀπό τούς ὁποίους μαρτύρησαν στόν τόπο αὐτό τῆς θυσίας κατά τό Ὁλοκαύτωμα τῆς Ναούσης τιμοῦμε καί ἐμεῖς ἀπόψε καί ὑποκλινόμαστε στό μαρτύριο καί τή θυσία τους.

Εὐχαριστῶ θερμά καί ἀπό καρδίας τόν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Ἀμφιπόλεως κ. Χριστοφόρο, ὁ ὁποῖος μέ τήν παρουσία του, τή χοροστασία στόν Ἑσπερινό καί τήν ὁμιλία του στή συνέχεια τιμᾶ τόν ἑορτασμό τῆς μνήμης τῶν ἐν Ναούσῃ μαρτυρησάντων Ἁγίων Νεομαρτύρων καί τοῦ Ὁλοκαυτώματος τῆς ἡρωικῆς μας πόλεως.

Εὐχαριστῶ ἀκόμη ἀπό καρδίας τόν Δῆμο τῆς ἡρωικῆς μας πόλεως, τούς πολιτικούς μας, τόν Στρατό καί τήν Ἀστυνομία, τούς ἱεροψάλτες καί τούς ἱερεῖς μας, τά Σχολεῖα τῆς Ναούσης, τή Φιλαρμονική, τούς πολιτιστικούς συλλόγους καί φορεῖς, τόν Ἐρυθρό Σταυρό, τούς προσκόπους, καί παρακαλῶ  τόν Ἅγιο Ἀμφιπόλεως νά μεταφέρει τό μήνυμα τῆς ἑορτῆς πρός τόν εὐαγῆ κλῆρο καί τόν φιλάγιο λαό τῆς ἡρωικῆς καί ἁγιοτόκου πόλεως τῆς Ναούσης.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ