ex-Αιρετικά: "Καλοχαιρέτα τους πεζούς όταν καβαλικέψεις..."

Με την υπογραφή του Νίκου Βουδούρη

💣«Καλοχαιρέτα τους πεζούς όταν καβαλικέψεις, για να σε χαιρετούν κι αυτοί όταν θα ξεπεζέψεις» λέει ο σοφός λαός, κυρία μου.  

📌 Όταν είσαι καβάλα στο άλογο, είναι λογικό να νιώθεις πως έχει μια υπεροχή και ενίοτε μπορεί να αισθανθείς και έπαρση (ανθρώπινο είναι, αρκεί να μην το παρακάνεις). 

📌 Όπως και όταν κατέχεις κάποια εξουσία, πιθανότατα να έχεις τα ίδια συναισθήματα. 

📌 Ωστόσο, από τα αρχαία χρόνια εντοπίστηκε αυτή η τάση του ανθρώπου και απασχόλησε την φιλοσοφική σκέψη… 

📌 «Αρχή άνδρα δείκνυσι» διαβάζουμε, άλλωστε, στην Αντιγόνη του Σοφοκλή, με τον Κρέοντα να υποστηρίζει ότι η εξουσία αποκαλύπτει τον πραγματικό χαρακτήρα του ανθρώπου. . 

💣 Έτσι δεν είναι; 

📌 Από πρόεδρος δεκαπενταμελούς στο σχολείο ή πρόεδρος σε κάποιο πολιτιστικό σύλλογο, μέχρι Δήμαρχος, βουλευτής, υπουργός ή πρωθυπουργός, δοκιμάζεις την ποιότητα του χαρακτήρα σου. 

📌 Αν είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και αναλογιστείς πως φερόσουν ως απλός πολίτης και πως φέρεσαι μετά το αξίωμα που απέκτησες, θα καταλάβεις και εσύ πολλά για το ποιόν σου. 

📌Αυτό που, ούτως ή άλλως, έχουν καταλάβει οι άλλοι δηλαδή…

💣 Και μπορεί όσο διατηρείς την όποια εξουσία να πιστεύεις πως έχεις κάποιο κύρος, αλλά να θυμάσαι κάτι άλλο που έλεγαν οι αρχαίοι: Δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται. 

📌 Άλλοτε αδίκως, άλλοτε δικαίως, αλλά θα σε… κόψουν κομματάκια. 

📌 Ειδικά αν όσο έστεκες ψηλά φέρθηκες αλαζονικά και άτιμα, η υλοτόμηση θα γίνεται με… πάθος! 

📌Για αυτό και όταν… καλοχαιρετάς όταν είσαι πάνω, θα σε χαιρετούν και όταν κατέβεις, διαφορετικά χάνοντας την εξουσία θα νιώσεις με δραματικό τρόπο να σου γυρνούν όλοι την πλάτη, και αυτοί που αδίκησες ή φέρθηκες άσχημα, αλλά και αυτοί οι (λιγοστοί συνήθως) που ευεργετήθηκαν από σένα.  

📍 ΥΓ:   Είμαι σίγουρος πως ο καθένας που διαβάζει τις παραπάνω γραμμές θα του έρχεται και από ένα τουλάχιστον παράδειγμα στο μυαλό, από τις δικές του εμπειρίες. Αυτό και μόνο αποδεικνύει την ορθότητα της λαϊκής και αρχαίας θυμοσοφίας περί των… καβαλημένων!

📍 ΥΓ2:  Αν με ρωτάτε προσωπικά, έχω δει στη ζωή μου πολλούς καβαλάρηδες να ξεπεζεύουν και να χάνονται στη λήθη. Άλλοτε ισχυρούς, πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά, που πλέον λαμβάνουν μόνο την αδιαφορία (αν όχι και την χλεύη) όσων κάποτε… δεν καλοχαιρετούσαν. Έτσι αναμένω να δω και αυτούς που σήμερα δεν «καλοχαιρετούν», αλλά σύντομα (πολύ σύντομα!) θα πέσουν με κρότο από το… άλογό τους και τότε θα με θυμηθούν κι αυτοί…

(Δημοσιεύθηκε στην ψηφιακή εφημερίδα "InVeria" - Κυριακή 10 Μαΐου 2026, φύλλο 195)